Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

хадавы // хаджалы // хадзячы // ходжаны // ходкі

Хадавы.
1. Звязаны з ходам, перамяшчэннем; які можа рухацца, які на хаду; рухомы.
Такую машыну Дзмітрый вёў упершыню. І ўжо на першых кіламетрах ацаніў яе хадавыя якасці. П.Беразняк.
2. Разм. Які мае вялікі попыт; шырока вядомы, пашыраны.
Раней пра токараў ды слесараў адно чулі, а зараз на сяле гэта самыя хадавыя прафесіі. Звязда.

Хаджалы. Разм. Які шмат папахадзіў, пабыў дзе-н.; бывалы.
Ён нярэдка называў сябе чалавекам хаджалым і язджалым, і гэта сапраўды так - цяжка назваць які-небудзь куток нашай краіны, дзе ён не быў. ЛіМ.

Хадзячы.
1. Які можа хадзіць, перамяшчацца на сваіх нагах.
А ў першы дзень [вайны] выпісалі ўсіх хадзячых хворых. С.Грахоўскі.
2. Шырока распаўсюджаны, агульнапрыняты, усім вядомы.
За ўвесь вечар, апрача хадзячых анекдотаў, ён так нічога і не пачуў ад іх і вельмі пашкадаваў, што змарнаваў столькі часу. ЛіМ.

Ходжаны. Такі, па якому часта ходзяць (пра сцежку, дарогу і інш.).
Ходжаныя і пераходжаныя сцежкі, знаёмыя на кожнай паваротцы.

Ходкі.
1. Які хутка і лёгка рухаецца, лёгкі на хаду (на ногі).
Потым пакацілі ходкія гарматы, мінамёты. За імі - з той жа імклівасцю, але больш паважна, ракеты. У.Карпаў.
2. Які мае вялікі попыт (пра тавары, вырабы і пад.). Такія боцікі - вельмі ходкі тавар, на прылаўках не залежваецца. Звязда.

Слоўнік паронімаў беларускай мовы   Слоўнік паронімаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020