Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

Салаўіны цвыркун (Locustella luscinioides Savi, 1824)
Атрад Вераб'інападобныя (Passeriformes), сямейства Валасянкавыя (Sylviidae)

Статус. IV катэгорыя. Рэдкі малавывучаны від, які знаходзіцца ў Беларусі каля паўночнай мяжы арэала.
Значэнне ў захаванні генафонду. Прадстаўнік звычайнага пашыранага сямейства.
Кароткае апісанне. Маленькая птушка, даўжыня цела каля 13 см, маса 15-16 г. Спінны бок рыжавата-карычневы, ніз белаваты, на горле і валляку часам бываюць маленькія цёмныя трохвугольныя плямы.
Пашырэнне. Эўразія, Паўночна-Заходняя Афрыка. Раней у Беларусі цвыркун адзначаўся пераважна ў паўднёвых і заходніх раёнах [1, 2], адзінкавыя сустрэчы былі адзначаны ў цэнтральнай частцы краіны [3]. Цяпер сустрэчы і ўскосныя доказы гнездавання вядомы ў Гомельскім і Жыткавіцкім раёнах [4, 5]. Ёсць звесткі пра рэгулярныя сустрэчы самцоў у паўночных раёнах Беларусі - Гарадоцкім, Ушацкім, Шаркоўшчынскім, Шумілінскім [5-7].
Месцы пражывання. Хмызнякі, цяжкадаступныя зараснікі чароту і іншай расліннасці на невялікіх забалочаных вадаёмах, рыбагадоўчых сажалках, багністых берагах азёр, старыцах рэк, забалочаныя поймавыя лясы.
Колькасць і тэндэнцыі яе змянення. Звестак няма.
Асноўныя абмежавальныя фактары. Магчыма, асушальная меліярацыя зямель, знішчэнне прыбярэжнай расліннасці і расчыстка рыбагадоўчых сажалак.
Асаблівасці біялогіі. У Беларусі біялогія віду практычна не вывучана. У прыдатных месцах пражывання можа лакальна збірацца ў вялікай колькасці. Гняздуецца ў хмызняках, зарасніках густых траў. Гнёзды размяшчаюцца каля самай зямлі або вады. Будуе іх з лістоў рагозу, асакі. У кладцы 4-6 яек памерамі 19,6 x 14,6 мм. Корміцца насякомымі.
Развядзенне. Звестак няма.
Прынятыя меры аховы. Не прымаліся.
Неабходныя меры аховы. Вывучэнне сучаснага стану віду. Ахова месцаў пражывання водна-балотных арнітакомплексаў, дзе цвыркун канцэнтруецца ў найбольшай колькасці.

Літ.: 1. Сямашка, 1956; 2. Федюшин, Долбик, 1967; 3. Шкляроў (асаб. павед.); 4. Чуяшкоў (асаб. павед.); 5. Ямінскі, Нікіфараў (асаб. павед.); 6. Степанян, 1978; 7. Дарафееў (асаб. павед.).

Б.Ямінскі

Чырвоная кніга Беларусі   Чырвоная кніга Беларусі
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020