Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

Арлоў Уладзімір (23.08.1953, Полацак), беларускі пісьменьнік, публіцыст, грамадзкі дзеяч, удзельнік руху самвыдату 1970-1980-х і палітычнай апазыцыі ў другой палове 1980-1990-х.

У 1970 скончыў сярэднюю школу ў Полацку, з 1970 па 1975 студэнт гістарычнага факультэту БДУ. Пасьля заканчэньня вучобы працаваў у Наваполацку выкладчыкам гісторыі ў школе, з 1976 па 1986 - у рэдакцыі газэты «Хімік». У 1986 становіцца сябрам Саюзу пісьменьнікаў, атрымлівае званьне ляўрэата Прэміі ленінскага камсамолу за кнігу «Добры дзень, мая Шыпшына». З 1988 - супрацоўнік выдавецтва «Мастацкая літаратура». З 1997 - супрацоўнік рэдакцыі часопісу «Крыніца».

Дэбютаваў вершамі ў Наваполацкім самвыдавецкім часопісе «Блакітны ліхтар» (1971-1974). Падчас вучобы ва ўнівэрсытэце А. разам з В.Мудровым узяў удзел у памнажэньні шэрагу беларускіх кніг у Наваполацку, сярод якіх быў і «Расейска-беларускі (крыўскі) слоўнік» В.Ластоўскага. А. таксама стаў адным зь ініцыятараў выпуску ў Менску самвыдавецкага літаратурнага альманаху «Мілавіца» (1974-1976), за што выклікаўся ў КГБ, для «прафіляктычнае гутаркі».

У 1988 А. становіцца сябрам БНФ. У 1989 выйшаў з КПСС. З 1992 двойчы абіраўся ў Сойм БНФ, таксама абіраўся віцэ-прэзыдэнтам Беларускага ПЭН-Клюбу.

Друкаваўся ў незалежных газэтах і часопісах «Свабода», «Наша Ніва», «Грунвальд». У сваёй творчасьці распрацоўваў гістарычную тэматыку, у публіцыстычных артыкулах выкарыстоўваў малавядомыя гістарычныя зьвесткі, выкрываў фальсыфікацыю гісторыі Беларусі, якая панавала ў афіцыйнай навуцы.

У 1996 цэнзура спыняе выхад у выдавецтве «Беларусь» кнігі А. «Адкуль наш род», якая пазьней выйшла ў ВЦ «Бацькаўшчына», але частка накладу была арыштаваная. У тым жа годзе ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» спыняецца выхад кнігі «Дзесяць вякоў беларускай гісторыі», напісанай разам з Г.Сагановічам. У 1997 А. звольнены з працы ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» за выпуск «сомнительной исторической и другой литературы» [19].

За літаратурную і грамадзкую дзейнасьць А. узнагароджаны мэдалём Францішка Скарыны, выдавецкай прэміяй імя Ўладзіміра Караткевіча (1993), прэміяй імя Францішка Багушэвіча Беларускага ПЭН-Клюбу (1996).

Тв.: 1. Добры дзень, мая Шыпшына. - Менск, 1986; 2. Дзень, калі ўпала страла - Менск, 1988; 3. Асветніца з роду Ўсяслава. - Менск, 1989; 4. Пока не погасла свеча. - М., 1990; 5. Там, за дзвярыма. - Менск, 1991; 6. «Совершенно секретно», альбо Адзін у трох іпастасях. - Менск, 1992; 7. Прысуд выканаў невядомы. - Менск, 1992; 8. Еўфрасіння Полацкая. - Менск, 1992; 9. Рандэву на манеўрах. - Менск, 1992; 10. Мой радавод да пятага калена. Менск, 1993; 11. Міласць князя Гераніма. - Менск, 1993; 12. Пяць мужчын у леснічоўцы. - Менск, 1994; 13. Таямніцы полацкай гісторыі. - Менск, 1994; 14. Фаўна сноў. - Менск, 1995; 15. Тайны полоцкой истрии. - Менск, 1995; 16. Адкуль наш род. - Менск, 1996; 17. Божая кароўка зь пятай авэню. - Менск, 1998; 18. Жыватворны сімвал Бацькаўшчыны / Уклад. У.Арлоў. - Менск, 1998.

Кр.: 19. ANH. F-7.

Ларыса Андросік

Дэмакратычная апазыцыя Беларусі (1956-1991). Даведнік   Дэмакратычная апазыцыя Беларусі (1956-1991). Даведнік
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2018