Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

БЕРАГ (берагі). 1. Пра знешні выгляд, колер, покрыў і інш.; пра аддаленасць берага: абрывісты, высокі, далавы, крохкі, круты (нар. -паэт.), нізкі, пакаты, пахілены, пойменны, пясчаны, роўны, спадзісты, стромісты, стромкі, стромы, сухі, цвёрды, шырокі  багністы, балоцісты, бурны, вільготны, вытаптаны, гарбаты, заінелы, зыбкі, мёрзлы; аранжавы, белы, жоўты, залаты, зялёны  цёмны; мурожны, травяністы  голы, нагі, пустынны, пустэльны; блізкі, далёкі, дальні.

Прыдняпроўе ўражвае абрывістымі берагамі рэк, раздоллем лугоў і ніў (В.Ждановіч). [Алесь] захапляўся высокім абрывістым берагам (П.Броўка). Ёсць у мяне глыбінная туга Па далавых і ціхіх берагах (Я.Янішчыц). Крохкі бераг, на якім расла яна [алешына], не стрымаў цяжару, падаўся (Р.Мурашка). Падхапілі, узялі гусляра-старыка, Гуслі разам яго самагуды. Па-над бераг круты, дзе шумела рака, Павялі, паняслі на загубу (Я.Купала). Уся ў нізкіх берагах... Прыпяць выцякае з пінскіх трысняговых балот (В.Ждановіч). Берагам пакатым ходзіць Ева — Заатэхнік нашага сяла (Я.Янішчыц). На пахілены бераг прысядзь, Што падмыла вадою быстра (Я.Янішчыц). [Аляксей] не помніў, колькі часу ляжаў тут, на сухім пясчаным беразе (І.Шамякін). З роўных, як панацягватыя струны, берагоў глядзяцца ў чыстае вадзяное люстэрка ракіты (Р.Мурашка). Берагі Прыпяці нізкія, спадзістыя (Б.Сачанка). На стромкі бераг узышоў Купала, І песня за вянкамі паплыла (С.Грахоўскі). Левы бераг Прыпяці стромы (Б.Сачанка). Гэй, сябры, гэй, ручаёчкі! Дружна разам пабягом. Гайда, гайда ў свет, браточкі, К тым шырокім берагом! (Я.Колас). На берагах рэчкі — багністых і зыбкіх — слалі адно ля другога бярвенні, на вадзе збівалі мост (І.Мележ). Берагі рэчкі травяністыя, балоцістыя, улетку яны так зарастаюць травой, што і зблізку не відаць вады (І.Шамякін). Я з літвінкай стрэўся маладой, з рыбачкай, што мяне зачаравала Вачэй блакітам, голасам сваім. Хаця б яе няшчасце не спаткала На гэтым бурным беразе марскім (М.Танк). Свячэнне крыл, і лугу, і вады, Сляды на беразе вільготным (А.Пысін). Ад ветру ён [жолуд] увосень трапятаў Паміж лістоў пакручаных і шэрых, Хапаўся за галінкі і ... упаў На заінелы, вытаптаны бераг (С.Грахоўскі). З-за павароту выступілі жоўтыя пясчаныя гурбы перад Прыпяццю і наводдаль круты гарбаты мазырскі бераг... (І.Мележ). Павольна бераг мёрзлы асядае (А.Пысін). Над абрывам, на высокім, пагорбленым беразе — сосны (Я.Брыль). Маёй душы тут не зняверыць Ні бору шум, ні рэчак звон І ні ў рамонках белы бераг (А.Бачыла). Быў свет адпушчаны, як мера, Незразумелая табой, Як залаты ў палёце бераг На стылы восеньскі прыбой (В.Вярба). Спадзе вада, пакажуцца зялёныя берагі на старарэчышчы (М.Ваданосаў). Узняўся цёмны бераг, Як уцёс над плынямі пратокі (А.Звонак). Я піў рачную плынь кіпучую, Шум хваляў дальніх берагоў (М.Танк). Падыходзіць падарожны. І на бераг на мурожны Прагна воду дастае (Я.Колас). На Украіне берагі Дняпра нагія (У.Караткевіч). Вось і бераг, пакаты, пустэльны (М.Ваданосаў). Можа, недзе жыў твой бацька, Саша, і няпраўда, што забіты паў ля пустынных берагоў Сіваша... (М.Танк). І сэрца, можа быць, спачыне ля блізкіх родных берагоў (А.Бачыла).

2. Пра ўражанне, псіхалагічнае ўспрыняцце (берага): доўгачаканы, духмяны, жаданы, задумлівы, запаветны, звонкі, зыходны, казачны, малады, маляўнічы, надзейны, родны, светлы, сонечны, спакойны, сцішаны, цёплы, ціхі, шаўкавісты, ясны  глухі, дзікі, журботны, засмяглы (аўт.), змрочны, маўклівы, нямы, салёны, сонны, тлумны, чужаземны, чужы, шумлівы.

За прамяністымі маякамі маленства схаваўся ў сініх незабудках духмяны стромісты бераг (К.Кірэенка). Усё далей ад хлопцаў цвёрды, надзейны і такі жаданы бераг (Я.Курто). Я навек удзячны ёй [дзяўчыне] за летуценныя вандроўныя дні, за казачны бераг, за пачуццё трывожнай недаступнасці шчасця (К.Кірэенка). А мы на бераг малады плылі, Ад радасці святлелі і смялелі (А.Пысін). Даруй жа мне, Свіслач, даруйце, маляўнічыя берагі вадасховішча ля Вяззя, даруйце, што не магу тут спыніцца (К.Кірэенка). Сэрцам я заўжды на родным беразе — З яго лугамі, нівамі, лясамі (Н.Гілевіч). Бераг Свіслачы заходні, Жэня, — бераг твой зыходны, бераг светлы, цёплы, родны, бераг стрэч, надзей, любві (В.Жуковіч). Так я чакаю і веру, Моўчкі жыву між людзей. Б’ецца аб сонечны бераг Ветразь маіх надзей (В.Вярба). Голас яго [Багдана] шырока разлягаўся над вадой і сцішанымі берагамі (А.Савіцкі). І цёмна-зялёныя хвалі... узмывалі, каціліся ў моры, адна за адной набягалі на дзікі, абрывісты бераг (М.Багдановіч). На беразе засмяглым бестурботна Аб нечым ціха шэпчуць кавылі (Р.Барадулін). А вецер, мой друг, што з’явіўся з радзімы, З лагодай і ласкай ляціць па-над морам І радасны ўздых мой нясе, як вітанне, Да змрочных глухіх берагоў Скандынавіі (К.Кірэенка). Над вадою граюць пераправы, уздрыгваюць нямыя берагі (А.Пысін). І зноў ступлю на бераг той салёны, Твае сляды на дзюнах даганю (А.Пысін). Узмах вясны І сонны бераг Адразу пачынае жыць (П.Глебка). Глядзіць у затуманеныя воды З амерыканскіх тлумных берагоў Адбітак пальцаў статуя Свабоды, Аглухлая ад звону ланцугоў (П.Макаль). А больш за ўсё я узненавідзеў Стальныя звенні якароў, Што прыкавалі нас на тыдзень Да чужаземных берагоў (М.Танк). Берагі, чужы і родны, ты злучыла ў лёс гаротны (В.Жуковіч). А чаму не паслаць было чаіц Да шумлівых тваіх берагоў (М.Стральцоў).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020