Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

СТРУНА (струны). Бунтарная, вячыстая, гарачая, грайкая (аўт.), гулкая, гучная, дзёрзкая, дзівосная, дзіўная, дрыготкая, жывая, залатая, збуджаная, звонкая, зямная, напеўная, недаспяваўшая, непакорлівая, непакорная, пявучая, радасная, сасновая, сонечная, спеўная, тоненькая, тонкая, трапяткая, трывожная, тугая, чулая, чуллівая  балючая, чорная.

Грымну я, грымну па струнах бунтарных Рукою, потам абмытай (Я.Купала). Зноў у аркестры скрыпачоў На струн гарачых пазалоту Прыносяць жоўты шум лістоў І страх, паложаны на ноты (М.Танк). Жальцеся, грайкія струны, Рэхам расходзьцеся ўдаль! (Я.Купала). Ты, музыка, настрой нам скрыпулю сваю, Я пад звон гулкіх струн аджыву, запяю! (Я.Купала). Я дзёрзкія струны да болю кранаю, Баюся напышлівых фраз (Я.Янішчыц). Патануў у скляпеннях адзін, другі ўдар, І заплакалі струны жывыя (Я.Купала). Навакол усё паветра Ў струнах сонца залатых (М.Багдановіч). Выплылі хмары — авечак табун Выгнаў на поле шырокае вецер І заіграў звонам збуджаных струн... (М.Танк). Ды дзесь нацята страшнае аружжа Да тоненькае струначкі зямной (Я.Янішчыц). Мала ў даўнейшых музыкаў было Сонечных струн, што спявалі аб шчасці, Сэрцы братоў азаралі б святлом (М.Танк). Не ведаеш, дзе абарвецца Неадспяваўшая струна (А.Пысін). І вецер з любоўю кране жмуты непакорлівых струн! (Е.Лось). Я тонкія струны нячутна крануў (К.Кірэенка). Звоняць тугія сасновыя струны, Рэха лясное калышацца звонка (М.Танк). Змоўкла чулая струна, Што будзіла і ўздымала, Да змагання выклікала, — Перарвалася яна! (Я.Колас). Ходзяць гутаркі па свеце Летам і зімой,... Ходзяць чарадой. Па балючай па вячыстай Б’юць усё струне (Я.Колас). Раніца. Стук малатка. Хмурыцца, браце, не варта! Чорнай струной у руках Звоніць шавецкая дратва (М.Танк).

* Струна-ашуканка, струны-званы, струны-самагуды, струны-ўспаміны.

Дык чаму ж струною-ашуканкай Не канае сэрца, а пяе? (Я.Янішчыц). Гэй, гусляр, гусляр! Ты ўдар, удар Па струнах-званах (Я.Купала). І ўзбудзіў бы ты зноў струны-самагуды, Каб радзіме праспявалі яны славу (М.Танк). З бруі крынічнай голас твой ляплю, Перабіраю струны-ўспаміны (Я.Янішчыц).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020