Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва) (15029 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
е/ё  ж  й  т  у  ф  х  ц  ч  ш  щ  э  ю  я  
а  б  в  г  д  е/ё  ж  з  й  к  л  м  н  п  р  с  т  ф  х  ц  ч  ш  щ  э  ю  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  


На ваш запыт знойдзены 200 артыкулаў

  1. укладка жен.
    1. (действие) укладка, -кі жен., укладанне, -ння ср., укладванне, -ння ср.; складанне, -ння ср., складванне, -ння ср.; абкладанне, -ння ср., абкладванне, -ння ср.; выкладанне, -ння ср., выкладванне, -ння ср.; см. уложить, укладывать 3-5
    2. (небольшой сундучок) обл. куфэрак, -рка муж.
  2. укладочный спец. укладачны
  3. укладчик укладчык, -ка муж.
  4. укладчица укладчыца, -цы жен.
  5. укладывание
    1. укладанне, -ння ср., укладванне, -ння ср.
    2. укладанне, -ння ср., укладванне, -ння ср.; складанне, -ння ср., складванне, -ння ср.
    3. укладванне, -ння ср.
    4. абкладанне, -ння ср., абкладванне, -ння ср.; выкладанне, -ння ср., выкладванне, -ння ср.; вымошчванне, -ння ср.; см. укладывать 2-5
  6. укладывать несовер.
    1. (класть) класці
    укладывать больного в постель класці хворага ў пасцель
    2. (класть спать) класці, укладаць, укладваць (спаць)
    мать укладывала детей спать маці клала (укладала, укладвала) дзяцей спаць
    3. (располагать в определённом порядке) укладаць, укладваць; (складывать) складаць, складваць
    укладывать рельсы укладаць (укладваць) рэйкі
    укладывать доски штабелями складаць (складваць) дошкі штабялямі
    укладывать вещи в чемодан складаць (складваць) рэчы ў чамадан
    4. (умещать) укладваць
    укладывать статью в один лист укладваць артыкул у адзін аркуш
    5. (обкладывать) абкладаць, абкладваць; (выкладывать) выкладаць, выкладваць; (вымащивать - ещё) вымошчваць
    укладывать бордюры клумб камешками абкладаць (абкладваць) бардзюры клумбаў каменьчыкамі
    укладывать двор камнем выкладаць (выкладваць, вымошчваць) двор каменнем
  7. укладываться
    1. (складывать вещи) складацца, складвацца; пакавацца
    2. (умещаться) укладацца, укладвацца, змяшчацца
    3. (спать) класціся, укладацца, укладвацца (спаць)
    4. страд. класціся; класціся, укладацца, укладвацца (спаць); укладацца, укладвацца; складацца, складвацца; абкладацца, абкладвацца; выкладацца выкладвацца; вымошчвацца; см. укладывать
  8. уклеенный уклеены, мног. паўклейваны, заклеены, мног. пазаклейваны; наклеены, мног. панаклейваны; прыклеены, мног. папрыклейваны; см. уклеить
  9. уклеивать несовер. разг. (заклеивать сплошь) уклейваць, заклейваць; (наклеивать) наклейваць; (приклеивать) прыклейваць
  10. уклеиваться
    1. (умещаться) разг. уклейвацца, наклейвацца, прыклейвацца; см. уклеиться
    2. страд. уклейвацца, заклейвацца; наклейвацца; прыклейвацца; см. уклеивать
  11. уклеить совер. разг. (заклеить сплошь) уклеіць, мног. паўклейваць, заклеіць, мног. пазаклейваць; (наклеить) наклеіць, мног. панаклейваць; (приклеить) прыклеіць, мног. папрыклейваць
  12. уклеиться (уместиться) разг. уклеіцца, наклеіцца, прыклеіцца
  13. уклейка
    I жен. (действие) разг. уклейванне, -ння ср., заклейванне, -ння ср., прыклейванне, -ння ср., прыклейка, -кі жен.; см. уклеивать
    II зоол. верхаводка, -кі жен.
  14. уклон муж.
    1. ухіл, -лу муж.; (наклон) нахіл, -лу муж.; (склон) схіл, род. схілу муж.; (дороги) пакат, -ту муж.; пакатасць, -ці жен.
    стена дала большой уклон сцяна дала вялікі ўхіл (нахіл)
    уклоны железнодорожного пути пакаты (пакатасці) чыгуначнага пуці
    поезд идёт под уклон поезд ідзе з пакату
    2. полит. ухіл, -лу муж.
    левый уклон левы ўхіл
    правый уклон правы ўхіл
    3. (направление) ухіл, -лу муж.
    школа с художественным уклоном школа з мастацкім ухілам
  15. уклонение
    1. ухіленне, -ння ср., адхіленне, -ння ср.; адхіненне, -ння ср., унікненне, -ння ср.
    2. адхіленне, -ння ср., ухіленне, -ння ср., збочванне, -ння ср.
    3. адхіленне, -ння ср.
    4. унікненне, -ння ср., ухіленне, -ння ср.; см. уклоняться
  16. уклонизм полит. разг. ухілізм, -му муж.
  17. уклонист ухіліст, -та муж.
  18. уклонистский ухілісцкі
  19. уклониться совер.
    1. (отстраниться) ухіліцца, адхіліцца; (отвернуться) адхінуцца
    уклониться от удара ухіліцца (адхіліцца, адхінуцца) ад удару
    2. (отойти в сторону) адхіліцца, ухіліцца, збочыць
    дорога уклонилась вправо дарога адхілілася (збочыла, ухілілася) управа
    3. (отвлечься) адхіліцца; (отступить) адступіць, адысці
    оратор уклонился от темы аратар адхіліўся (адступіў, адышоў) ад тэмы
    4. перен. (избежать) унікнуць (чаго), ухіліцца
    уклониться от знакомства ухіліцца ад знаёмства (унікнуць знаёмства)
  20. уклонный пакаты, пакацісты
    уклонные знаки на железнодорожных путях знакі на чыгуначных пуцях для паказання пакату

Старонкі: 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  
 
Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва)   Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва)
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2019