Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы (235 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  х  ц  ч  ш  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  


На ваш запыт вецер знойдзены 78 артыкулаў

  1. САСНА
    сасны, Што лепш ёй: кідацца пад вецер Ці быць ёй дошкай?.. (К.Кірэенка). Там адзінока на кургане Стаяла стромкая сасна (П.Трус). Настылыя, струнка выцягнутыя
  2. СПЕЎ
    Эх, родныя пушчы, бары!.. Дзе вецер, вандроўнік жартлівы, вясёлы, Высвіствае спеў свой стары (Я.Колас). Цябе вітаюць спевам ціхім каласы, пераліваюцца
  3. СТРУНА
    авечак табун Выгнаў на поле шырокае вецер І заіграў звонам збуджаных струн... (М.Танк). Ды дзесь нацята страшнае аружжа Да тоненькае струначкі зямной (Я.Янішчыц).
  4. ТУМАН
    Разгоніць дзень туман крывавы, Развее вецер час імжы, І будзе праўда правіць права, Пазносіць межы, рубяжы (Я.Колас). Раніцаю ў нізінах плаваў густы шэры
  5. ХАТА
    песні пры калысцы Ў пацёмкі? Ці то вецер, што без толку Галосіць І з бядачых хат салому Разносіць? (Я.Купала). Над хатамі бяздольнымі Ўстане дзень для
  6. ХОЛАД
    марозіў твар (І.Шамякін). Сыры вецер дзьмухнуў... [мельніку] вострым холадам у твар (К.Чорны). Тады перада мною ўставалі, як у вялікі холад, высока паднятыя
  7. ЦЕНЬ
    цені (У.Караткевіч). З поўначы вецер зніжаным лётам Рве хмараў вячэрніх цяжкія плыты, Калышучы п’яных мачтаў готык І цёмна-імглісты цень густы (М.Танк).
  8. АСІНА
    трывожная. З гаманліваю асінай вецер шэпча на пакошы (М.Хведаровіч). Ігліца, якую сасна церушыла, І кожная ветка дрыготкай асіны — ўсё дыхала, пахла,
  9. БЕРАГ
    шэпчуць кавылі (Р.Барадулін). А вецер, мой друг, што з’явіўся з радзімы, З лагодай і ласкай ляціць па-над морам І радасны ўздых мой нясе, як вітанне, Да
  10. БОЙ
    (М.Гамолка). Як мне здужаць ураган і вецер, Вечны мой, зацяты, страшны бой? Як мне, моцнаму, пражыць на свеце Без цябе, такой слабой? (У.Караткевіч). Увесь
  11. БУРА
    БУРА. Разбуральны вецер з дажджом ці снегам; моцнае душэўнае хваляванне: бяздушная, бязлітасная, вялікая, грозная, дзікая, жахлівая, жудасная, злавесная,
  12. ВЕЧАР
    (Р.Барадулін). Добры зорны вечар... вецер Каштаны калыша (А.Александровіч). Дрымотным вечарам юны ліпоўнік Па схонах да цёплых бяжыць берагоў (Р.Барадулін).
  13. ВОДАР
    неспазнаны водар (Я.Сіпакоў). Вецер прыносіць у салон пах мёду, пах лугу і сена, прыемны, дарагі з дзяцінства водар сенавання (Б.Сачанка). Здаровы водар
  14. ВОЗЕРА
    возеры сонным плылі (К.Буйло). І вецер затрубіў з паўночы Над возерам бурлівым, сінім (М.Танк). Глыбокае возера, бурнае. Ідзе канал з яго да Белага мора
  15. ВУСНЫ
    вусны твае (С.Грахоўскі). Гладзіць вецер чало прапацеўшае, то гуляе з кашуляй жняі, песціць вуснаў даспелых чарэшні, дзесь адносячы песню ў палі (Л.Геніюш).
  16. ДАЛЬ
    стала прасіць маладое насенне, каб вецер узяў яго з сабой і панёс у аблюбаваную даль (Я.Колас). Эх, што можа быць дарожай Вольнай волечкі, палёў? Гэтай
  17. ДРЭВА
    дрэвы (М.Дзелянкоўскі). Спачатку вецер... паабтрасае апошнія лісты з мокрых дрэў (Я.Сіпакоў). Гаспадар круціўся з боку на бок, дарэмна прыжмурваў вочы
  18. ДУБ
    (Я.Колас). Па-над знявечаным дубком не вецер стогне — я! (П.Броўка). Чуліся галасы. начны.х птушак, лесавыя шолахі, нечыя дзіўныя ўздыхі, нібы ўздыхала
  19. ДЫМ
    хвойны дымок (“Беларусь”). І толькі вецер вее У вочы жытнім дымам (М.Танк). Ужо на спад плыло і лета, Уральскай спёкі мройны дым (К.Кірэенка). Сок бяроз
  20. ЗАВЕЯ
    навакол... (П.Броўка). Толькі вецер снегам сее, Злы мароз трашчыць, І тужлівая завея жаліцца ўначы (Л.Геніюш). Завей шалёных бель. Як чарка лёд звініць.

Старонкі: 1  2  3  4  
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020