Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы (235 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  х  ц  ч  ш  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  


На ваш запыт вецер знойдзены 78 артыкулаў

  1. ЗОРКА
    паласой... (М.Танк). Ападаў, цішэў вецер, праз мутную павалоку хмар дзе-нідзе праразаліся нізкія мігатлівыя зоры (Б.Сачанка). І ўсім добранька: раслінкам...
  2. ІМГЛА
    хатай Біруковых шумела рабіна, бо вецер пабольшаў і восеньская імгла пачынала пераходзіць у дробны дождж (А.Кулакоўскі). 2. Пра ўражанне, псіхалагічнае
  3. КАСА
    цёмна-шатэнавая, цёмная, чорная. [Вецер] расплятаў ёй [Бандароўне] косы буйны, Песціў белы грудзі (Я.Купала). Пад дзікай ігрушай Даспелыя косы начлежніца
  4. КОНЬ
    нясі мяне ў поле, Дзе воля, дзе вецер... (“Маладосць”). І — заспявалі пра лябёдачку, Пра коней вараных (А.Пысін). Прывязаны да плоту, стаяў нязграбны галавасты
  5. КРЫЛЫ
    (С.Грахоўскі). Нагуляе зноўку сілу [вецер] маладым магутным крылам, Каб яны і ў сне маглі адарвацца ад зямлі (Т.Бондар). Дажджавыя хмары раздзяліліся на
  6. ЛЕС
    Дзе сябры мае? Дзе яны? Ходзіць вецер па жоўтым лесе І не бачыць нідзе вайны (П.Панчанка). Я чую сціплы шолах вольхі, І як, зліваючыся з ім, Гул правадоў
  7. ЛЕТА
    збожжам Гасцінна бяжыць — ...І вецер разносіць над светам: У нас — зайздроснае лета. ...У нас — багатае лета (П.Макаль). Яна лунае ў прастор — песня пра
  8. ЛЁД
    Засвішча, заскуголіць паўночны вецер, скуе дарожныя каляіны і травяністыя балотцы свежы бліскучы лёд... (Л.Дайнека). На гладкім блакітным лёдзе чуецца
  9. ЛЁС
    духмяны цвет. Люляў яе ружовы вецер, Ружовы лёс, ружовы свет... (П.Макаль). Мой родны Мінск, табою ганаруся І слаўлю твой шчаслівы, светлы лёс (П.Прыходзька).
  10. ЛУГ
    песнямі тугі Птушыны пух адносіць вецер На пасівелыя лугі (С.Грахоўскі). Іх [птушак] галасы ўзрушліва спалучаліся з красой... летніх вечароў, з таямнічасцю
  11. ЛЮБОЎ
    (А.Пысін). Як гаючы бальзам, п’ю твой вецер ласкавы І шапчу табе [Беларусі] слова адданай любві (Г.Бураўкін). Пайду, шукаючы справядлівасць — Любві адзінай,
  12. МАРОЗ
    Страляе у сцены сцюдзёны мароз, І вецер шалёны вые ў полі (Я.Купала). Зіма зусім не збіралася адступаць, доўга яшчэ баранілася, пякла, асабліва па начах,
  13. МЕЛОДЫЯ
    дзівосных цымбалах няўрымслівы вецер-арганіст іграе то ціхія, лірычныя, то магутныя, арганныя мелодыі (С.Законнікаў). Плешчацца мора, а хвалі вядуць сваю
  14. МОВА
    жыццё (К.Кірэенка). І столькі ён [вецер] мне песень новых Пераказаў і нашаптаў На гэтай неўміручай мове Маіх лясоў, азёр і траў (М.Танк). Лісцікі зеленяй
  15. МЯЦЕЛІЦА
    (Я.Купала). З родных ніў і лясоў вецер радуе, хмеліць, — Самы час маразоў і дрымучых мяцеліц (М.Маляўка). А за вокнамі кудлатая мяцеліца Белай пенай, белай
  16. НАВАЛЬНІЦА
    (Я.Колас). Знайце, злыдні, Хто пасее вецер, — Навальніцу грозную пажне (А.Звонак). Ішлі, як хвалі, орды Пад грозныя акорды крывавых навальніц... (Я.Колас).
  17. НАДЗЕЯ
    адкуль сонца ўзыходзе, Адкуль вецер прыветлівы вее (Я.Купала). Ты той, каго няма са мной Ні ў будзень, ні ў нядзелю. Ды цеплю я (якой цаной!) Вясёлую надзею
  18. НЕБА
    груды Альпаў (В.Быкаў). Зачэпіцца вецер настылым небам за сосны, З шалёным свістам закруціць агні і снягі (Т.Бондар). Трубяць развітальную трывогу У халодным
  19. НЁМАН
    родны край! (Я.Купала). З поўначы вецер у месяца човен Плёскае сінія хвалі Нявы... Пэўна, таксама разгневаны Нёман З пены кудлатую грыву завіў (М.Танк).
  20. НОЧ
    Доўга слухаў я, як грае Весні вецер смыкам зорным На тугой струне Дуная (М.Танк). У акенца тваё я пастукаў... Пасля салаўінага вечара і перапёлчынай ночы

Старонкі: 1  2  3  4  
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020