Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы (235 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  х  ц  ч  ш  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  


На ваш запыт вецер знойдзены 78 артыкулаў

  1. ПОЗІРК
    Да каханае сваёй (Н.Гілевіч). І вецер гэты шум страсе, А позірк твой пяшчотна-строгі Зноў з гэтым шумам разнясе Мае сумненні і трывогі (Я.Верабей). Яны
  2. ПОЛЫМЯ
    бо ў гэтым бярэзніку не праймае вецер (П.Пестрак). Бела-жоўтае полымя пыхнула дзіўна не ўверх, а па зямлі (А.Савіцкі). Бой разгараўся на шырокім полі,
  3. ПРАМЕНЬ
    дакранулася (Р.Барадулін). Шуміць асенні вецер верасовы, Скупы праменьчык сэрца саграе (Я.Янішчыц). І ўзляцеўшы шпарка на праменнях тонкіх, Пар зрабіўся
  4. ПЫЛ
    дробным вадзяным пылам, які ўраганны вецер зрываў з крутых хваль (М.Лынькоў). Косы жоўтага пылу пацягнуліся на поплаў (В.Адамчык). Сонца раніцы б’е ў вокны,
  5. ПЯСОК
    маці па дзецях сваіх (Я.Колас). І вецер адцвілым язмінам Пясок залацісты асыпаў (М.Танк). На дне пясочак жоўты, чысты, Вадою згладжаны, зярністы (Я.Колас).
  6. РАКА
    Стагналі дубы стогадовыя ў лесе, змёў вецер шатры. Калі бура прайшла, ад месца таго, дзе стаяла Алеся, крыштальная рэчка слязой пацякла (У.Ляпёшкін). [Рака]
  7. РАСА
    шчэбетам шматгалосым (М.Танк). Вецер, гушкаючы сосны, Бегучы насустрач дню, Топіць у мурожных росах Ранішнюю цішыню (А.Александровіч). А на ўсходзе свяцілася
  8. РУКІ
    (В.Карамазаў). Лаві губамі пругкі вецер мая І абдымі асмужаны прастор, Твая рука гарачая трымае Сцяблінку, што дацягнецца да зор (С.Грахоўскі). Больш як
  9. СІЛА
    (А.Пысін). Прыслухайцеся: сапе вецер жывільнай сілы, разганяе полаг цёмных хмар (Ц.Гартны). У Грачовым пытанні гучала дзівосная магічная сіла (А.Савіцкі).
  10. СМЕХ
    сосны, узнімаўся над вадою блакітны вецер, і такі звонкі і чысты чуўся на беразе смех (М.Стральцоў). З ясным смехам і сэрцамі чыстымі За вавёркай [дзеці]
  11. СНЯЖЫНКІ
    іскрыстыя, карункавыя (М.Лынькоў). Вецер носіць лёгкія сняжынкі — Гэта восень ходзіць белай павай (А.Звонак). Гваздзічка белая рассыпана вакол — Нібы махрыстыя
  12. СОНЦА
    год з восем назад, калі ўраганны вецер іх кінуў у самае “вока тайфуна”... (У.Караткевіч). Шкада было і добрага, ужо аслабелага сонца, і голых, бедных палёў,
  13. СТЭП
    сваім... (“Маладосць”). Рваўся ты [вецер] у прасторы, У стэп шырокі, сіні (Я.Колас). Даль неаглядная, стэп ясны, сіні Змоўклі, як жалаба струн (Я.Колас).
  14. ТАПОЛЯ
    лугоў, дзе ўецца рэчкі ніць, Гоніць вецер стромкія таполі, Каб вадой сцюдзёнай напаіць (К.Кірэенка). І вось ізноў таполі трапяткія Па-нада мной рассыпалі
  15. УБОР
    ўбор іх [ліп], лісты пазрываны, Вецер развеяў, разнёс (Я.Колас). І свой чароўны ўбор вясновы Бярозкі белыя адзелі (“Маладосць”). Быў той час, калі краскі
  16. УСМЕШКА
    [Зоіных] воч нагадала яму вясновы вецер у спусцістым галлі вербаў (Р.Мурашка). Дзед Астап зорыў вокам: І ледзь прыкметная ўсмешка схавалася за марозным
  17. ХВІЛІНА
    ростанях Я клічу з палёў сваіх вецер духмяны, Прашу, каб прарваўся Праз даль і на крылах Прынёс мне дыханне маёй Беларусі (К.Кірэенка). У жыцці ёсць многа
  18. ЯЛІНА
    спахмурнелых цёмных ялін (Н.Загорская). Вецер гоніць хмарыны з-за сумных ялін (А.Куляшоў). Над суровымі ялінамі ўставала на тым беразе сонца (М.Лынькоў).

Старонкі: 1  2  3  4  
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020