Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 

Вынікі пошуку
 
 
Старонкі: 1  2  3  4  5  


На ваш запыт вецер знойдзены больш за 100 артыкулаў

  • Усе слоўнікі (412)
  • Усе энцыкляпэдыі (32)
    1. ВЕЧАР // Эпітэты
      (Р.Барадулін). Добры зорны вечар... вецер Каштаны калыша (А.Александровіч). Дрымотным вечарам юны ліпоўнік Па схонах да цёплых бяжыць берагоў (Р.Барадулін).
    2. НАДЗЕЯ // Эпітэты
      адкуль сонца ўзыходзе, Адкуль вецер прыветлівы вее (Я.Купала). Ты той, каго няма са мной Ні ў будзень, ні ў нядзелю. Ды цеплю я (якой цаной!) Вясёлую надзею
    3. ІМГЛА // Эпітэты
      хатай Біруковых шумела рабіна, бо вецер пабольшаў і восеньская імгла пачынала пераходзіць у дробны дождж (А.Кулакоўскі). 2. Пра ўражанне, псіхалагічнае
    4. РАКА // Эпітэты
      Стагналі дубы стогадовыя ў лесе, змёў вецер шатры. Калі бура прайшла, ад месца таго, дзе стаяла Алеся, крыштальная рэчка слязой пацякла (У.Ляпёшкін). [Рака]
    5. БЕРАГ // Эпітэты
      шэпчуць кавылі (Р.Барадулін). А вецер, мой друг, што з’явіўся з радзімы, З лагодай і ласкай ляціць па-над морам І радасны ўздых мой нясе, як вітанне, Да
    6. МАРОЗ // Эпітэты
      Страляе у сцены сцюдзёны мароз, І вецер шалёны вые ў полі (Я.Купала). Зіма зусім не збіралася адступаць, доўга яшчэ баранілася, пякла, асабліва па начах,
    7. ТАПОЛЯ // Эпітэты
      лугоў, дзе ўецца рэчкі ніць, Гоніць вецер стромкія таполі, Каб вадой сцюдзёнай напаіць (К.Кірэенка). І вось ізноў таполі трапяткія Па-нада мной рассыпалі
    8. ПОЗІРК // Эпітэты
      Да каханае сваёй (Н.Гілевіч). І вецер гэты шум страсе, А позірк твой пяшчотна-строгі Зноў з гэтым шумам разнясе Мае сумненні і трывогі (Я.Верабей). Яны
    9. ЛЕТА // Эпітэты
      збожжам Гасцінна бяжыць — ...І вецер разносіць над светам: У нас — зайздроснае лета. ...У нас — багатае лета (П.Макаль). Яна лунае ў прастор — песня пра
    10. ВОДАР // Эпітэты
      неспазнаны водар (Я.Сіпакоў). Вецер прыносіць у салон пах мёду, пах лугу і сена, прыемны, дарагі з дзяцінства водар сенавання (Б.Сачанка). Здаровы водар
    11. ХВІЛІНА // Эпітэты
      ростанях Я клічу з палёў сваіх вецер духмяны, Прашу, каб прарваўся Праз даль і на крылах Прынёс мне дыханне маёй Беларусі (К.Кірэенка). У жыцці ёсць многа
    12. КАСА // Эпітэты
      цёмна-шатэнавая, цёмная, чорная. [Вецер] расплятаў ёй [Бандароўне] косы буйны, Песціў белы грудзі (Я.Купала). Пад дзікай ігрушай Даспелыя косы начлежніца
    13. БОЙ // Эпітэты
      (М.Гамолка). Як мне здужаць ураган і вецер, Вечны мой, зацяты, страшны бой? Як мне, моцнаму, пражыць на свеце Без цябе, такой слабой? (У.Караткевіч). Увесь
    14. МЕЛОДЫЯ // Эпітэты
      дзівосных цымбалах няўрымслівы вецер-арганіст іграе то ціхія, лірычныя, то магутныя, арганныя мелодыі (С.Законнікаў). Плешчацца мора, а хвалі вядуць сваю
    15. ДРЭВА // Эпітэты
      дрэвы (М.Дзелянкоўскі). Спачатку вецер... паабтрасае апошнія лісты з мокрых дрэў (Я.Сіпакоў). Гаспадар круціўся з боку на бок, дарэмна прыжмурваў вочы
    16. ЛЁД // Эпітэты
      Засвішча, заскуголіць паўночны вецер, скуе дарожныя каляіны і травяністыя балотцы свежы бліскучы лёд... (Л.Дайнека). На гладкім блакітным лёдзе чуецца
    17. СНЯЖЫНКІ // Эпітэты
      іскрыстыя, карункавыя (М.Лынькоў). Вецер носіць лёгкія сняжынкі — Гэта восень ходзіць белай павай (А.Звонак). Гваздзічка белая рассыпана вакол — Нібы махрыстыя
    18. марна, дарэмна, дарма, бескарысна, безнадзейна, напуста, попусту, нанішто, нізавошта, без карысці; тунна (уст.); прахам, пылам-дымам (перан.) □ ні за што ні пра што, ні да чаго, на вецер, на ўзві-вецер, за бывай здароў, ні за нюх табакі, ні за панюх табакі, ні за грош, што кіем па вадзе, дзе там // Сінонімы (Клышка)
    19. буран // бурун // Паронімы
      буран // бурун Буран. Моцны вецер, які паднімае хмары сухога снегу ці пяску; снежная бура, завея, завіруха. Пераскочыць зверху пясчаны буран не ўдасца:
    20. павеяць зак., (усё правеяць, веяць некаторы час) -ею, -ееш, -ее, -еюць; (пра вецер; абдаць павевам) -ее, -еюць // Слоўнік беларускай мовы

    Старонкі: 1  2  3  4  5  
     
    Галоўная старонка   Галоўная старонка
    Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
    Паведаміце нам!
        (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2021