Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 

Вынікі пошуку
 
 
Старонкі: 1  2  3  4  5  


На ваш запыт вецер знойдзены 99 артыкулаў

  • Усе слоўнікі (412)
  • Усе энцыкляпэдыі (32)
    1. адагнаць // Тлумачальны (вялікі)
      чоўнах тых далёка, — адгоніць вецер караблі ў акіян шырокі. Дубоўка. // перан. Пазбавіцца ад чаго-н. (ад якіх-н. думак, пачуццяў, унікнуць якога-н. фізічнага
    2. абмерзлы // Тлумачальны (вялікі)
      -ая, -ае. Пакрыты лёдам; абледзянелы. Вецер звінеў галінамі абмерзлага клёна, скуголіў і свістаў у шчылінах паркана, у дзіравай страсе хлява. Шамякін.
    3. поверху // Тлумачальны прыназоўнікаў
      Тое ж, што і паверх. Раптам пабег ад сянец па хаце - шу-шу-шу-шу! - лёгкі пошумак, быццам вецер прайшоў поверху ўмёрзлага ў балота чароту (У.Паўлаў).
    4. абсвістаць // Тлумачальны (вялікі)
      абсвістаць, -свішчу, -свішчаш, -свішча; зак., каго-што. Свістам выказаць каму-н. сваё неадабрэнне, асуджэнне, пагарду. // Абвеяць са свістам (пра вецер).
    5. гойны -ая, -ае.
      1. Гаючы.
      Весні дзень - гэта наша Воля. Гойны Вецер, што ў полі шуміць, - Ад Пагоні. (В.Шніп) Ён усё ж яшчэ быў хворы. Вільготна-цёплае, гойнае паветра грота суцешыла, і яго зноў агарнуў сон. (А.Масарэнка)
      2. Шчодры, багаты.
      Мне спадабалася зямля Суомі У шуме сосен, вадаспадаў громе, У нелінючай зеляніне гойнай, Якой яе ўпрыгожыў Вяйнямёйнен. (М.Танк) // Адметная лексіка
    6. бушаваць // Тлумачальны (вялікі)
      бушуе, як кіпень. Чарнышэвіч. Вецер, здавалася, цішэў, але грымоты яшчэ бушавалі над лесам. Якімовіч. Бушуе агонь, кідае цэлыя патокі полымя высока ў паветра.
    7. дзеля // Тлумачальны прыназоўнікаў
      падставу дзеяння. Падыхаўшы зранку, вецер сціх зусім; і здавалася, што ён сціх не дзеля таго, што так трэба, а сумыслу, на злосць усім тым сілам, якім
    8. аднак // Тлумачальны (вялікі)
      холад і цяплела надвор'е. Аднак жа вецер густа халадзіў цела. Чорны. — Што толькі тут можна насіць? — прабурчаў Алесь, узважыўшы сумку на руцэ, аднак закінуў
    9. адначасна з // Тлумачальны прыназоўнікаў
      ўсім: адначасна з сенцамі гарэла і пуня: вецер быў з боку пуні і не мог аніяк кінуць сюды агню з сянец ды і не блізка стаяла пуня ад хаты (К.Чорны).
    10. вокал // Тлумачальны прыназоўнікаў
      калі думаў, што я жыці буду, як птушка, як вецер над нівай квяцістай, і дзівам дзівіцца вялікаму цуду, што вокал мяне так цуднее ўрачыста (Я.Купала).
    11. абязлюдзелы // Тлумачальны (вялікі)
      абязлюдзелы, -ая, -ае. Які стаў бязлюдным, пустэльным. Абязлюдзелы інтэрнат. □ Вецер халодны скуголіць Над абязлюдзелым полем. Глебка.
    12. апыляльнік // Тлумачальны (вялікі)
      апыляльнік, -а, м. 1. Пераносчык пылку кветак з тычынак на песцік (насякомыя, птушкі, вецер, вада). 2. Тое, што і апыльвальнік.
    13. абярнуць // Тлумачальны (вялікі)
      раніцай — ускруціць цябе шалёны вецер,.. гатовы сцены абярнуць і сячэ, цэдзіць па вокнах буйнымі халоднымі слязьмі. Пташнікаў. // Выліць, вываліць змесціва
    14. адтуль // Тлумачальны (вялікі)
      прысл. З таго месца, з таго боку. Вецер дзьме не ад нас, а насустрач, з балота, — адтуль павінен з'явіцца той, каго мы чакаем. В.Вольскі. Нарэшце Пацейчык
    15. абадзьмуць // Тлумачальны (вялікі)
      абадзьмуць, -му, -меш, -ме; -мём, -мяце; зак., каго-што. Разм. Ачысціць, сагнаць што-н. зверху струменем паветра. Вецер абадзьмуў расу.
    16. абадок // Тлумачальны (вялікі)
      палоска, якая акаймоўвае што-н. Вецер зусім сціх, а з-за лесу пачала выпаўзаць шэра-сіняя хмара, акаймаваная залатым абадком чэрвеньскага сонца. Грахоўскі.
    17. назло // Тлумачальны прыназоўнікаў
      злому ворагу назло (А.Звонак, М.Хведаровіч). Я адчуваю: нехта трэці нядаўняй радасці назло і скразнякі прынёс, і вецер у наша роднае жытло (Р.Тармола).
    18. край // Тлумачальны прыназоўнікаў
      вёскі (М.Зарэцкі). Ляціць - аж вецер хіжа свішча, каля азерца, край ракі (А.Лойка). Цякла рэчка з-пад млыночка, а другая - край Дуная (Р.Шырма). Малады
    19. бура // Тлумачальны (вялікі)
      бура, -ы, ж. 1. Вецер вялікай разбуральнай сілы, звычайна з дажджом або снегам. Бура ўзнялася. Бура сціхла. □ Дзед з Сымонам пад вярбою Селі буру пераждаць.
    20. буравей // Тлумачальны (вялікі)
      буравей, -ю, м. Паэт. Моцны вецер. Устане дзень — як волат-буравей. Лявонны.

    Старонкі: 1  2  3  4  5  
     
    Галоўная старонка   Галоўная старонка
    Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
    Паведаміце нам!
        (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2021