Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы (235 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  х  ц  ч  ш  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  


На ваш запыт вецер знойдзены 78 артыкулаў

  1. ВЕЦЕР
    ВЕЦЕР. 1. Пра сілу, хуткасць, гучанне, уяўны колер (ветру): буйны (нар.-паэт.), бурны, быстракрылы (паэт.), вальнакрылы (паэт.), вольны (нар.-паэт.), высокі,
  2. ХМАРА
    Цёмная, неабдымная (П.Панчанка). Вецер гнаў цёмна-сінія дымчатыя хмары (І.Мележ). Уверсе — блакіт, унізе — цьмяна-попельныя хмары (Я.Брыль). Моцны ўсходні
  3. ХВАЛЯ
    Гайдаецца баржа пустая (М.Смагаровіч). Вецер грае на прасторы, На хрыбтах імклівых хваль (З.Бядуля). Праз вір вятроў, Праз лютасць хваль касматых Ляжыць
  4. ШУМ
    (Я.Колас). Прывет табе, усходні вецер!.. Каб твой жывы вясняны шум У песні век маёй не моўкнуў (М.Танк). Побач шапацеў клён... Яна [Дзіна]... заўсёды чула
  5. ПОЛЕ
    (Я.Колас). Белым снегам замятае Вецер чорныя палі (Я.Колас). Павяваў ветрык, і поле станавілася то зялёным, то серабрыстым (“Маладосць”). Замільгалі тлуста-чорныя
  6. СНЕГ
    засмяялася... (Я.Брыль). Часам падзьме вецер, і сухі колкі снег, як шрот, непрыемна б’е ў твар (М.Лупсякоў). “Сёння ў рэспубліцы — снег...” Зноў забыліся
  7. БЯРОЗА
    касатых бяроз (Р.Барадулін). Асенні вецер несціханы паміж расхрыстаных бяроз, Адкуль, з якіх ты акіянаў хмурыны чорныя прынёс? (П.Броўка). Ёсць тры сцяжынкі-дарожкі
  8. ВОСЕНЬ
    глыбокая восень (Я.Сіпакоў). Гоніцца [вецер] з ворахам лісцяў зжаўцелых, Злосны на шэрую восень (К.Буйло). А восень крамяная думала, што будзе вечнаю,
  9. ГРУША
    некалі на мяжы бацькам (І.Мележ). І вецер... Шпурнуў на сад непагоду. Расхрыстаныя ігрушы Збіраліся запярэчыць, А вецер хмары абрушыў на іх зялёныя плечы
  10. МЕСЯЦ
    Свеціць серабрысты месяц, Пад ялінай вецер нанач лёг у лесе (А.Александровіч). Нават месяц сівабровы водзіць зорны карагод (А.Александровіч). Смуглы месяц
  11. ПЕСНЯ
    песень працяжных — Самую доўгую вецер спявае (П.Броўка). Песні былі ягадныя, старадаўнія, доўгія-доўгія і цягучыя-цягучыя (Б.Сачанка). Глянь, канчаецца
  12. ТРАВА
    чуць, як гавораць Травы духмяныя, вецер і зоры (М.Танк). А ў плынях рэк па залатой траве, — Крамянае такое ходзіць лета (У.Хадыка). “Жыла” зарасла зялёнай
  13. ВАЛАСЫ
    (“Маладосць”). Хусцінка спаўзла на шыю, і вецер варушыў агністыя валасы — на белым снезе нібы разгарэлася невялічкае полымя (М.Лынькоў). Белабрысыя валасы
  14. ДОЖДЖ
    (У.Караткевіч). Гучна зашумеў вецер, пагнаўшы пыл па зямлі, каб зараз жа прыбіць яго жыватворчым дажджом (Я.Колас). Сям-там дубы, няйначай Гіганты-маякі,
  15. КРАЙ
    краем ганаруся, куды б вандроўны вецер ні паслаў (С.Панізнік). Сінякрылая краіна З песняй сонца і арла І паіла, і карміла, І лячыла, як магла (А.Пысін).
  16. КРЫК
    ашалелым крыкам чаек (В.Хомчанка). Вецер твой рот разрывае страшэнным бязгучным крыкам (П.Панчанка). Калі сціхла сіпенне пары, ён [Антонік] пачуў крыкі
  17. ЛІСТ
    стоптаны мурог (М.Танк). Адвячоркам вецер, як сляпы, Начаваць кульгае пад ракіты. Ён шукае вобмацкам лісцё, Медзяное, звонкае, тугое... (К.Кірэенка). Там
  18. НАПЕЎ
    адным (Я.Колас). Адзін толькі вецер любіў часта варушыць лісцё гэтага Дрэва, гойдаць яго галінкі і шаптаць яму хітраслівыя напевы (Я.Колас). А вецер бясплодныя
  19. ПАХ
    наваколле (Б.Сачанка). Пахам нязвыклым вецер дыхне з Нафтаграда (Р.Барадулін). Цяжкі, але няўстойлівы пах папялішчаў... абуджаў горыч (А.Савіцкі). Пахне
  20. РАНІЦА
    (Р.Барадулін). Рэзкі, сцюдзёны вецер, які, пасля імглістай, мокра-снежнай раніцы, здаецца мне... нечаканым (Я.Брыль). Адной пахмурнай, пранізанай золлю

Старонкі: 1  2  3  4  
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2019