Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі) (12513 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  й  о  ў  ю  


На ваш запыт воўк знойдзены 12 артыкулаў

  1. авечы
    авечак, належыць авечкам. Авечы статак. Авечая воўна. // Прыгатаваны з малака авечкі. Авечы сыр. ◊ Авечая галава гл. галава. Воўк у авечай шкуры гл.
  2. абклад
    Усоха што. Ён, праўда, сцебануў метка: воўк — у снег... Масарэнка. 2. Аздоба пераплёту царкоўных кніг ці паверхні абразоў у сярэдневяковым мастацтве.
  3. абнюхацца
    танцаваць. Раз, другі, пакуль троху абнюхаецеся, а тады — з вачэй. Брыль. 2. Разм. Абнюхаць вакол сябе, прынюхацца. Воўк выйшаў на дарогу, абнюхаўся.
  4. агародніца
    агародніца, -ы, ж. Жан. да агароднік. Воўк не пастух, а свіння не агародніца. Прыказка.
  5. агоркнуць
    цікуе [сталяр] спадылба, як той воўк, — сказала мама. — А робіць — ну, што мокрае гарыць. Агоркла ўжо глядзець на гэту работу... Брыль. // Стаць невыносным,
  6. алешкавы
    алешкавы, -ая, -ае. Тое, што і альховы, алешнікавы. [Воўк] паволі пасунуў праз алешкавы параснік, што ля ракі. Лынькоў.
  7. апанаваць
    бакоў. Калі ж апанавалі ганчакі,.. [воўк] агрызнуўся, шчэрачы клыкі. Танк. Некалькі местачковых балаголаў апанавалі Лабановіча і цягнулі яго кожны на сваю
  8. асачыць
    данеслі, што ноччу Каліну яны асачылі. Танк. [Трахім:] — Выйшаў я паціхеньку на дрывотню, асачыў, дзе воўк сядзіць, і застрэліў праз шчыліну. Пальчэўскі.
  9. аўчынка
    аўчына. ◊ Аўчынка вырабу не варта — аб справе, якая не апраўдвае клопату. Неба з аўчынку здалося гл. неба. Перабраўся воўк у аўчынку гл. перабрацца.
  10. бадзяга
    куды падзецца. Бялевіч. Зімою воўк есць усё, што трапіць яму на зуб. Выбіраць галоднаму бадзягу не прыходзіцца. В.Вольскі. // Пра чалавека, які ўвесь
  11. браць
    гранату. Шамякін. // Красці. Воўк і лічанае бярэ. Прыказка. // Хапаць насадку, кляваць. Раніцай, на досвітку, карась, як правіла, бярэ са дна. Матрунёнак.
  12. быстрыня
    раптам, падкраўшыся зусім блізка, [воўк] маланкаю кідаецца на вепра і хватае яго зубамі за чэрава знізу і з такою ж быстрынёю адскоквае ад яго. Колас.

 
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)   Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020