Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі) (12513 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  й  о  ў  ю  


На ваш запыт літара знойдзены 7 артыкулаў

  1. юс
    насавыя галосныя. ○ Юс вялікі - літара Ѫ стараславянскага алфавіта, якая абазначала «о» насавое. Юс малы - літара Ѧ стараславянскага алфавіта, якая абазначала
  2. а
    а1, нескл., н. 1. Першая літара беларускага алфавіта. Вялікае А. 2. Галосны гук сярэдняга рада ніжняга пад'ёму, які вымаўляецца без удзелу губ. Доўгае
  3. б
    б1, нескл., н. 1. Другая літара беларускага алфавіта, якая мае назву “бэ”. Малое б. □ Хто сказаў а, той павінен сказаць і б. Прыказка. 2. Выбухны, звонкі,
  4. й
    й, 1. Адзінаццатая літара беларускага алфавіта, якая называецца «і кароткае». 2. Зычны гук, звонкі, сярэднеязычны, фрыкатыўны.
  5. о
    о1, нескл., н. 1. Шаснаццатая літара беларускага алфавіта. Вялікае О. 2. Галосны гук задняга рада сярэдняга пад'ёму, які вымаўляецца з удзелам губ.
  6. ў
    ў, ў1, 1. Дваццаць другая літара беларускага алфавіта, якая мае назву «у нескладовае». 2. Санорны плаўны губна-губны гук; пазіцыйна чаргуецца з «у».
  7. ю
    ю, нескл., н. Трыццаць першая літара беларускага алфавіта, якая абазначае: а) пасля зычных - галосны гук «у» і мяккасць папярэдняга зычнага, напрыклад:

 
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)   Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020