Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы (235 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  х  ц  ч  ш  я  
 
Старонкі: 1  2  


На ваш запыт чалавек знойдзены 40 артыкулаў

  1. ДУША
    унутраны, псіхічны свет чалавека; чалавек з пэўнымі (тымі ці іншымі) уласцівасцямі. 1. Пра станоўчыя ўласцівасці душы: адданая, адкрытая, асветленая,
  2. КРОК
    на вуліцу і мерным крокам, як чалавек сталы, пайшоў у бок Андрэевай хаты (Я.Колас). Шпаркім маршавым крокам Валерый падышоў да Кастуся... (А.Якімовіч).
  3. ТВАР
    тварам, з густой чупрынай... дужы чалавек не адказаў (М.Вышынскі). Справа ад Горавай сядзеў Стаўроў, злева — Харунжы, данскі казак... з вострым тварам
  4. УСМЕШКА
    гаркаватай усмешкай (І.Мележ). Чалавек глядзеў... вясёлымі вачамі, і ўвесь яго твар... поўніўся добрай прыязнай усмешкай (М.Лынькоў). Белы колер халата
  5. ВЕК
    застрэмісты, ой! — застрэмісты Чалавек я, чалавек! (А.Лойка). Пракладваем сёння дарогу Ў разумны і радасны век (“Беларусь”). Мы пачынаем сягонняшнім новы,
  6. ПОЗІРК
    лейтэнанце цяжкі злы позірк (В.Быкаў). Чалавек быў малады, зграбны, з лагодным, прыветлівым тварам, са зменлівым, неспакойным позіркам вачэй (І.Мележ).
  7. ПРАЎДА
    таптаная, халодная, цярновая. Чалавек без руху і работы нудзіцца, марнее, кажуць філосафы, — гэта ёсць бясспрэчная праўда (З.Бядуля). А нашы дарогі —
  8. РАНІЦА
    сіняе сёння, у ліловае ранне Ён [чалавек] смела вітае радзімы зару (М.Звонак). А ўсё ж, каб весялей ісці было Па сцежках і палянах, Правадніка вазьму ў
  9. СЭРЦА
    Душэўныя якасці, характар чалавека; чалавек як носьбіт пэўных рыс характару. 1. Пра здольнасць моцна адчуваць, аддана і горача любіць; пра добры, мужны
  10. ХВІЛІНА
    адцвітання. Дзівосныя хвіліны перажывае чалавек у лесе... (“Маладосць”). Так і ў жыцці: бягуць часіны, Ліхія, добрыя хвіліны, Адна змяняецца другою (Я.Колас).
  11. ХВОЯ
    высокай разгалістай хвояй стаяў чалавек (М.Лынькоў). У нагах у яго рассцілаўся абшар Хвоек гонкіх і пахані чорнай (Я.Купала). Ад мяне адвярнуўся спіной,
  12. АДЗІНОТА
    Гэта была магільная адзінота, але чалавек аставаўся жывы (К.Чорны). Пазычу пёрынку з крыла У заблукалае арліцы, Каб лёгка, дзёрзка мне ўзляцець Над неадліпнай
  13. ВАЛАСЫ
    Мікалай (П.Галавач). Падняўся чалавек з канапкі... Светлыя і прамыя, доўгія яго валасы навіслі на поўныя шчокі (М.Стральцоў). Белай алюмініевай расчоскай
  14. ВОЛЯ
    жудаснай волі, ёсць хоць адзін чалавек... (Я.Брыль). Можна толькі здзіўляцца і захапляцца той аграмаднай воляй і настойлівасцю, з якой Уладзімір Дубоўка
  15. ГОРА
    плакала, бяссільна, жаласна, як плача чалавек, да якога прыйшло непапраўнае гора (А.Карпюк). І клянеш напэўнае Гора неразвейнае, Долю пуставейную, Долю
  16. ГУБЫ
    радах, свежыя зубы (П.Галавач). Чалавек гаварыў з ліслівай усмешкай на бледных губах (З.Бядуля). Пячнік толькі паварушыў бяскроўнымі губамі (Я.Брыль).
  17. ГУК
    клічуць... (З.Бядуля). І малады чалавек ужо не той аднакурснік, а начальнік з металёвымі гукамі ў голасе (“Беларусь”). Пачуліся плыткія і гучныя гукі ўрачыстага
  18. ДОЛЯ
    (Я.Купала). Нарадзіўся на долю-нядолю Чалавек на багатым свеце (Я.Купала). Толькі вам [сябрам] няма Долі-радасці (Я.Колас). Спі, мой Сымонка, дзіцятка
  19. ДУМКА
    свабодных, І крыўдзіў свой брат — чалавек (Я.Купала). Светлых думак гнаць не хоча Маладосць-краса (Я.Купала). Не! Душа ў вас [сяброў-выгнаннікаў], Сэрца
  20. ДЫМ
    кароткі (А.Пысін). Нават калі чалавек, здавалася, назаўсёды пакінуў стойбішча... ён не-не ды і ўбачыць... кволенькі дымок, які адразу ж над чумам зрывае

Старонкі: 1  2  
 
Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020